Kiełbasa jałowcowa z dzika

Charakter i tożsamość produktu

Kiełbasa jałowcowa z dzika to jeden z najbardziej szlachetnych wyrobów wędliniarskich, jakie można wytworzyć z dziczyzny. Łączy w sobie dwa silne żywioły smakowe: intensywność ciemnego mięsa dzika i żywiczny, lasowy aromat jagód jałowca, tworząc produkt, który jest jednocześnie głęboki, wyrazisty i zaskakująco złożony. To kiełbasa o charakterze regionalnym, zakorzeniona w tradycji myśliwskiej i leśnej, daleka od masowej produkcji.

Surowiec, który decyduje o jakości

Podstawą jest mięso dorosłego dzika z szynki i łopatki, czyli partii, które mają wyraźną strukturę włókna mięśniowego i odpowiednią ilość tłuszczu. Dzik żyjący na wolności zjada żołędzie, bukiew, korzenie, grzyby i jagody, co bezpośrednio wpływa na smak mięsa. Jest ono znacznie bardziej złożone aromatycznie niż mięso zwierzęcia hodowanego.

Przyprawy: jałowiec jako fundament

Serce tej kiełbasy to jagody jałowca pospolitego. Dojrzałe, ciemnoniebieskie, jagody są rozkruszane lub grubo tłuczone, co pozwala im oddawać aromat etapami: najpierw podczas mieszania farszu, potem podczas wędzenia, a na końcu długo po krojeniu. Jałowiec wnosi do smaku aromat zapach igliwia i leśnego poszycia.

Do tego dochodzi grubo mielony czarny pieprz, który buduje ostrość i ciepło, majeranek roztarty w dłoniach, ziele angielskie w ziarnach, czosnek oraz tymianek, który świetnie współgra z jałowcem i podkreśla dziki charakter mięsa. Całość doprawia się solą, która oprócz funkcji konserwującej odpowiada za utrzymanie głębokiej, czerwonobrązowej barwy na przekroju.

Proporcje mają znaczenie: jałowiec musi dominować, ale nie przytłaczać. Dobra kiełbasa jałowcowa pachnie lasem.

Skład:

Kiełbasa jałowcowa z dzika ma krótki, czytelny skład:

mięso z dzika (70–80%), tłuszcz z dzika (15–20%), sól, jagody jałowca, czarny pieprz, czosnek, majeranek, ziele angielskie, tymianek.